دلم به اندازه تمام روزهای پاییزی٬ گرفته است

داری میگذری از من داری رد میشی آسون

چنان دل کندم از دنیا

که شکلم شکل تنهاییست

ببین مرگ مرا در خویش

که مرگ من تماشایی است

مرا در اوج میخواهی

تماشا کن تماشا کن

دروغین بودم از دیروز

مرا امروز حاشا کن

در این دنیا که حتی ابر نمی گرید به حال ما

همه از من گریزانند تو هم بگذر از این تنها

...

شنبه: با نگاهي عاشقانه مست شدم

يكشنبه: به او گرفتار شدم

دوشنبه: همچو ليلي عاشق صحرا شدم

سه شنبه: بي وفايي كردو من گريان شدم

چهارشنبه: اسير هجرانش شدم

پنجشنبه: او رفتو من در عاشقي فاني شدم

جمعه: بي او تنها شدمو از تنهايي مردم

×××××××××××××

رفتی و خاطره های تو نشسته تو خیالم

بی تو من اسیر دست آرزوهای محالم

یادمن نبودی اما من به یادتو شکستم

غیر تو که دوری ازمن دل به هیچ کسی نبستم

×××××××××××××

چه زيبا گفتم دوستت دارم

چه صادقانه پذيرفتي

چه فريبنده آغوشم برايت باز شد

چه ابلهانه باتو خوش بودم

چه كودكانه همه چيزم شدي

چه زود به خاطر يك كلمه مرا ترك كردي

چه ناجوانمردانه نيازمندت شدم

چه حقيرانه واژه غريبه خداحافظي به من آمد

....چه بي رحمانه من سوختم

×××××××××××××

چرا غمگيني؟عاشق شدم!!!!

آيا عشق شيرين است؟

بله....شيرين تر از زندگي!!!!

چرا تنهايي؟ويژگي عاشق هاست!!!!

لذت تنهايي چيست؟

فکر به او و خاطرات او!!!!

چرا مي روي؟براي اينکه او رفت!!!!

دلت کجاست؟پيش او!!!!

قلبت کجاست؟او برده!!!!

پس حتما بي رحم بوده؟نه...اصلا!!!!

چرا؟ چون باز هم او را مي پرستم...

تو چه سان میگذری

غافل از اندوه درونم

بی من از کوچه گذر کردی و رفتی

بی من از شهر سفر کردی و رفتی

قطره ای اشک درخشید به چشمان سیاهم

تا خم کوچه به دنبال تو لغزید نگاهم تو ندیدی

نگه ات هیچ نیفتاد به راهی که گذشتی

چو در خانه ببستم دگر از پای نشستی

گوییا زلزله امد گوییا خانه فرو ریخت سر من

بی تو من در همه شهر غریبم

بی تو کس نشنود از این دل بشکسته صدایی

برنخیزد دگر از مرغک پربسته نوایی

تو همه بود و نبودی

تو همه شعر و سرودی چه گریزی ز بر من؟

که زکویت نگریزم

گر بمیرم ز غم دل با تو هرگز نستیزم

من و یک لحظه جدایی

نتوانم - نتوانم

بی تو من زنده نمانم

درد عشق دردی است که درمانش جز معشوقش نیست

درد عاشقی درد است سخت

دنیای عاشق با دیدن معشوق بهشت است

راحتی مال تو گرفتاری مال من

شادی مال تو غم مال من

همه چیز مال تو ولی تو ماله من

به هراس لحظه ء وصالمان سوگند دوستت دارم

به اولين لبخند ت سوگند دوستت دارم

به تنهايي بيدار گشته ام سوگند دوستت دارم

و به سوخته ترين  پروانه  دوستت دارم

به ما بودن كوتاهمان سوگند دوستت دارم

 اغوش گرم تو تنها پناهگاهم

!کسی نیست

بیا زندگی را بدزدیم و آن وقت

...میان دو دیدار قسمت کنیم

تا اوج رو یایی که به انتها نمی رسد

من و تو باشیم و خدایی که دستانمان را در یکدیگر می فشارد

و چه زیباست این همه زیبایی